Życie na morzu

Życie marynarzy w czasach średniowiecza było niesłychanie ciężkie, nie wspominając już o czyhających niebezpieczeństwach. Główną niedogodnością były problemy z zaopatrzeniem w racje żywnościowe i wodę. Świeży, ciepły i smaczny posiłek był tylko odległym marzeniem, niemożliwym do zrealizowania na bezkresnych wodach rozległych mórz i oceanów. Osoby przebywające na okrętach wciąż miały udrękę z chorobami. Najczęściej spotykany był wtedy szkorbut, powodowany przez niedostatek witamin. Dzielni marynarze nierzadko umierali z jego powodu. Również same obowiązki nie zachęcały do pracy na okręcie. Było ich dużo, a większość nawet podczas niewielkich fal stanowiła realne zagrożenie dla życia. Począwszy od obserwowania okolicy z bocianiego gniazda umieszczonego na samym szczycie masztu, przez szorowanie brudnego pokładu, a skończywszy na przygotowywaniu prochu czarnego do abordaży. Śmierć była czymś wpojonym w życie odkrywcy. Każdy, kto pragnął wyruszyć w kilkumiesięczną, lub (w ekstremalnych przypadkach) kilkuletnią wyprawę musiał liczyć się z najgorszym.

Odkrywcy .