Wyprawy Wikingów

Gdy średniowieczna Europa była jeszcze we wczesnym stadium swojego rozwoju, rzadko była wolna od złowieszczych najazdów Wikingów. Między VIII i XII wiekiem wyjątkowo często najeżdżali niedalekie państwa by gwałcić, kraść i plądrować. Przynosiło im to niemałe zyski, jednak nie wszyscy kierowali się chęcią wybijania przeciwników. Znaczna część podróżowała z pobudek odkrywczych, pragnęli poznać strukturę świata. Większość szwedzkich kupców szukała nowych rynków zbytów dla swoich towarów, obszarów o żyznej glebie pod uprawy i miejsc na rozpoczęcie działalności zarobkowej. Prowadząc długotrwałe ekspansje poznawali nowe tereny. Były to głównie Europa i Azja, otwierające szerokie możliwości dla rozwiniętej cywilizacji. Wikingowie, podobnie jak Egipcjanie i Fenicjanie dobrze opanowali rzemiosło szkutnicze. Budowali charakterystyczne, długie drakkary. Były znacznie dłuższe i węższe niż knarry, co pozwalało im na rozwijanie niebotycznych (w tamtych czasach) prędkości.

Odkrywcy .